"Trzymamy się tego, co wszędzie, co zawsze, co przez wszystkich było wyznawane, to jest bowiem prawdziwie i rzeczywiście katolickie"
7. NIEDZIELA PO PIĘĆDZIESIĄTNICY
Usłyszcie zatem przynajmniej wy tę przypowieść o siewcy! Gdy ktoś słucha nauki o królestwie, a nie pojmuje jej, przychodzi ów zepsuty i porywa to, co zasiane w jego sercu. Jest on tym zagonem przy drodze.
A zagonem na gruncie skalistym jest ten, kto słyszy naukę i zaraz chętnie ją przyjmuje. Nie przyjmuje jednak korzenia w siebie, bo jest niestały. Gdy przychodzi ucisk i prześladowanie z powodu tej nauki, szybko się załamuje. A znowu zagonem z ostami jest ten, kto słyszy naukę, lecz starania związane ze światem i łudzenie bogactwa zagłuszają pospołu ową naukę i pozostaje bez plonu. Wreszcie zagonem na dobrej ziemi jest ten, kto naukę słyszy i pojmuje. On właśnie owocuje i wydaje plon: ten stokrotny, tamten sześćdziesięciokrotny, a tamten trzydziestokrotny”.
Wspomnienia liturgiczne
Lipiec
1. Adolfa Thürlingsa, prezbitera, kompozytora, autora starokatolickich tekstów liturgicznych oraz Antonio Rosmini-Serbati, prezbitera.
3. TOMASZA APOSTOŁA.
4. Carlosa Duarte Costy, biskupa, inicjatora ruchu starokatolickiego w Brazylii.
6. Jana Husa, prezbitera i męczennika.
7. AKWILI I PRYSKI, APOSTOŁÓW RZYMU
11. ŚWIĘTO BENEDYKTA Z NURSJI.
12. Brunona z Kwerfurtu, biskupa i męczennika oraz Sergiusza Bułgakowa, teologa.
14. Cicely Saunders, założycielka Hospicjum Świętego Krzysztofa w Londynie.
15. Bonawentury, zakonnika i teologa.
16. Ryszarda z Chichesteru, biskupa.
17. Andrzeja Świerada i Benedykta, mnichów.
19. Grzegorza z Nyssy, biskupa i jego siostry Makryny, diakonki; Serafina z Sarowa, mnicha.
20. ELIASZA I WSZYSTKICH PROROKÓW PIERWSZEGO PRZYMIERZA.
21. ŚWIĘTREJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI.
22. MARII MAGDALENY, APOSTOŁKI APOSTOŁÓW.
23. Jana Kasjana, mnicha; Brygidy, mniszki.
24. Olimpii, diakonki
25. JAKUBA SYNA ZEBEDEUSZA; Krzysztofa, wyznawcy.
26. Joachima i Anny, rodziców Bogurodzicy.
29. MARII, MARTY I ŁAZARZA Z BETANII.
30. Piotra Chryzologa, biskupa i teologa.
31. Bartolomé de Las Casas, zakonnika i misjonarza.
Wierzymy, że Bóg jest naszym kochającym Rodzicem - Tym, który daje nam życie, pragnie naszego dobra i szczęścia.
Jezus Chrystus
Wierzymy, że Jezus jest w pełni Bogiem i człowiekiem, który przyjął ciało z kobiety, by objawić nam prawdę o Bogu oraz dać nam życie wieczne przez swoją paschę.
Duch Święty
Wierzymy, że Duch Święty, który posłany jest od Ojca, jest pośród nas, by objawiać nam prawdę o nas i Bogu. On działa pośród nas, by doprowadzić nas do Boga i obdarzyć pełnią życia.
Trójca Święta
Wierzymy, że Bóg jest Jeden. Przez wieki jednak objawiał się w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Jest to tajemnica, którą objawia Bóg. Wiara w Trójce Święta jest fundamentem wiary i praktyki Kościołów chrześcijańskich.
Bóg stworzył człowieka z miłości. Każda kobieta i każdy mężczyzna nosi w sobie obraz Boga.
Grzech prarodziców
Ludzkość już na samym początku okazała niewierność Bogu, Dawcy życia, przez co wybrała śmierć. Przez grzech prarodziców na świat przyszła śmierć, dlatego wszystkie stworzenia żywe umierają. Jezus przez swoje zmartwychwstanie, zniszczył konsekwencje śmierci, dlatego możemy żyć wiecznie. Nie wierzymy jednak, że dziecko rodzi się z "grzechem pierworodnym", czyli osobistym grzechem odziedziczonym po rodzicach. Wierzymy, że człowiek rodzi się bez grzechu, dziedziczy jednak skutki grzechu prarodziców.
Ukochane dziecko
Wszyscy jesteśmy ukochanymi dziećmi Boga i tak jak dzieci popełniamy błędy, często nie zdając sobie sprawy z konsekwencji. Bóg, który jest wszechwiedzący, uczy nas co jest dla nas dobre a co niebezpieczne, kocha nas i chce dla nas dobra i rozwoju. Jako Rodzic, Bóg prowadzi nas do dojrzałości i pełni człowieczeństwa.
Powołanie
Wolą Boga dla każdej kobiety i każdego mężczyzny jest, by Go poznali oraz Jego Syna przez Ducha Świętego. Przez to poznanie weszli we wspólnotę z Bogiem i stali się Jego przyjaciółmi.
Kościół to wspólnota kobiet i mężczyzn, którzy odpowiadają na Boże wezwanie, przyjmują sakramenty i żyją naśladując Jezusa Chrystusa w konkretnej lokalnej wspólnocie.
Liturgia
Kościół dzięki mocy Ducha Świętego, wykracza poza czas, w wieczność w której przebywa Bóg. Naszym wkraczaniem w wieczność jest sprawowanie Eucharystii, podczas której słuchamy słowa Bożego i przyjmujemy Ciało i Krew Chrystusa. Na zakończenie Liturgii otrzymujemy posłanie, by być znakiem Bożej obecności w naszym codziennym życiu.
Jedność
Kościół, mimo podziału pośród chrześcijan, jest jeden ponieważ posiada jedną Głowę, którą jest Chrystus. Wierzymy, że mimo wielu różnic w poglądach, wszyscy chrześcijanie są zjednoczeni w Chrystusie i przez Niego. Dlatego też jesteśmy otwarci na chrześcijan z różnych Kościołów.
Świętość
Kościół jest święty, pomimo grzechu swoich członków, ponieważ nieustannie przebywa w nim Duch Święty. Jest święty świętością Tego, który go powołał, zbawił i uświęca.
Powszechność
Kościół jest powszechny (katolicki) ponieważ powołani są do Niego wszyscy ludzie. Kościół jest katolicki gdy trwa w jedności z wiarą tych, którzy żyli w przeszłości od czasów Jezusa.
Apostolski
Kościół jest apostolski ponieważ kontynuuje misję, którą Jezus powierzył dwunastu apostołom.
W naszym Kościele wierzymy, że każda ochrzczona osoba została napełniona Duchem Świętym, dlatego każdy członek naszego Kościoła ma możliwość rzeczywistego wpływu na Jego działalność poprzez uczestnictwo w organach, które podejmują decyzje.
Otwartość
Jezus mówił, że każdy kto jest utrudzony i obciążony może do Niego przyjść a On da ukojenie, dlatego do naszego Kościoła zapraszamy WSZYSTKICH, którzy chcą Go poznać i naśladować. Każdy człowiek może u nas znaleźć swoje miejsce.
Celibat duchownych
Wierzymy, że powołanie do bezżenności dla Królestwa Bożego jest szczególnym charyzmatem. Celibat nie jest jednak bezwzględnie potrzebne dla wypełniania Bożego powołania, dlatego duchowni w naszym Kościele mogą wybrać między życiem w celibacie a małżeństwem.
Święcenia kobiet
Wierzymy, że prezbiterzy i biskupi są w swoich wspólnotach znakiem Jezusa Chrystusa i działają w Jego imieniu. Posługiwanie duchownych jest szczególnym udziałem w służbie samego Jezusa. Wierzymy, że mężczyźni i kobiety mogą w sposób godny reprezentować w Kościele Jezusa Chrystusa i kontynuując Jego misję. Ponieważ nie płeć Jezusa jest w tej misji istotna a Jego człowieczeństwo, przez przyjęcie którego zbawił kobiety i mężczyzn.