Czytania liturgiczne


Niedziela w Oktawie Zmartwychwstania Pańskiego | 11 kwietnia 2021

PIERWSZE CZYTANIE | Dz 4, 32-35
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Jedno było serce wszystkich, którzy uwierzyli, i jedna dusza, i nikt nie mówił, że jakieś dobra są jego własnością, lecz wszystko było wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa i wielka łaska była nad nimi wszystkimi.
Nikt z nich nie cierpiał biedy, bo ci, którzy byli posiadaczami gruntu lub domów, sprzedając je, przynosili uzyskaną z tych sprzedaży kwotę i składali u stóp apostołów. Rozdzielano to potem każdemu według jego potrzeby.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY | Ps 118 (117), 1 i 4. 13-14. 22 i 24 (R.: por. 1a)
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny. albo: Alleluja.
Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Niech bojący się Pana głoszą: *
„Jego łaska na wieki”.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny. albo: Alleluja.
Uderzono mnie i pchnięto, bym upadł, *
lecz Pan mnie podtrzymał.
Pan moją mocą i pieśnią, *
On stał się moim Zbawcą.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny. albo: Alleluja.
Kamień odrzucony przez budujących *
stał się kamieniem węgielnym.
Oto dzień, który Pan uczynił, *
radujmy się w nim i weselmy.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny. albo: Alleluja.

DRUGIE CZYTANIE | 1 J 5, 1-6
Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła
Najmilsi:
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga jest narodzony i każdy, kto miłuje Tego, który go zrodził, miłuje również narodzonego z Niego. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boga, gdy Boga miłujemy i spełniamy Jego przykazania. Miłość Boga na tym polega, że przestrzegamy Jego przykazań. A Jego przykazania nie są trudne.
Przecież każdy z Boga narodzony zwycięża świat. Zwycięzcą nad światem jest to: wiara nasza! Kto jest zwycięzcą nad światem, jeśli nie ten, który wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?
On, Jezus Chrystus, jest tym, który zbliżył się przez wodę i krew, nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi; a Duch daje świadectwo, bo Duch jest prawdą.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

SEKWENCJA WIELKANOCNA
Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Składają jej wierni uwielbień swych dary.
Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.
Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.
Maryjo, ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.
Żywego już Pana widziałam, grób pusty,
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.
Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
A miejscem spotkania będzie Galilea.
Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
O Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

AKLAMACJA | J 20, 29
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA | J 20, 19-31
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Wieczorem tego pierwszego dnia tygodnia przyszedł Jezus, choć tam, gdzie byli uczniowie, drzwi były zamknięte z powodu strachu przed Judejczykami, stanął pośrodku i odezwał się do nich: „Pokój wam”. Po tych słowach pokazał im ręce i bok. Uczniowie zatem, rozpoznawszy Pana, ucieszyli się.
Jezus powtórnie powiedział do nich: „Pokój wam. Jak mnie posłał Ojciec, tak również ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i rzekł im: „Przyjmijcie Ducha Świętego. Jeśli czyjeś grzechy odpuścicie, będą im odpuszczone; czyje zatrzymacie, będą zatrzymane”.
Tomasz, jeden z Dwunastu, nazywany Didymos, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus. Pozostali zatem uczniowie powiedzieli mu: „Widzieliśmy Pana”. A on rzekł: „Jeżeli na Jego rękach nie zobaczę śladu po gwoździach, i jeżeli nie włożę swego palca w ślad po tych gwoździach, i jeżeli nie włożę swej dłoni w Jego bok, nie uwierzę”.
Tymczasem ósmego dnia znowu uczniowie byli tam w środku, a z nimi Tomasz. Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: „Pokój wam”. Potem zwrócił się do Tomasza: „Wyciągnij tu swój palec, obejrzyj moje ręce; wyciągnij swoją dłoń i włóż do mojego boku i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz rzekł Mu na to: „Pan mój i Bóg mój”. Jezus powiedział mu: „Uwierzyłeś, bo mnie zobaczyłeś? Błogosławieni, którzy choć nie widzieli, uwierzyli”.
Jeszcze wiele innych znaków uczynił Jezus w obecności swych uczniów, które nie są zapisane w tej księdze. Te natomiast są zapisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga; i abyście wierząc, mieli życie w Jego imieniu.
Oto słowo Pańskie.