Czy można być jednocześnie głęboko katolickim i otwartym na zmianę? Czy można kochać tradycję, a jednocześnie pozwolić jej żyć i rozwijać się? Wierzymy, że tak. I właśnie dlatego jesteśmy reformowanymi katolikami.
We wrześniu zapraszamy do wspólnego przeżywania Miesiąca Dumy Starokatolickiej, którego celem jest opowiedzieć wam, co jest dla nas ważne. Opowiemy o naszej historii, wierze, tradycji i wspólnocie, ale przede wszystkim o tym, czym starokatolicyzm jest dla nas dzisiaj.
Idea Miesiąca Dumy Starokatolickiej dojrzewała w ramach Reformowanego Kościoła Katolickiego już od kilku lat. Zrodziła się z potrzeby opowiedzenia o naszej wierze własnymi słowami, nie tylko poprzez definicje i historyczne daty, ale przede wszystkim poprzez ludzi, którzy żyją wiarą starokatolicką.
W ubiegłym roku inicjatywa miała swoją pierwszą, skromniejszą odsłonę. We wrześniu dzieliliśmy się krótkimi filmowymi świadectwami członków i członkiń naszego Kościoła oraz naszych sympatyków, odpowiadając na pytanie, za co lubimy starokatolicyzm i Reformowany Kościół Katolicki w Polsce.
Chcemy nie tylko opowiadać o sobie, ale zaprosić Was do poznania naszej tradycji, naszej wiary i sposobu przeżywania Kościoła. Chcemy pokazać, że za słowami „starokatolicyzm” czy „reformowany katolicyzm” stoi wartościowa teologia i tożsamość, stoją konkretni ludzie, ich historie, poszukiwania, pytania, zachwyty i codzienne życie wiary.
Chcemy również odczarować stereotypy. Zależy nam, aby pokazać, że nasza tradycja jest znacznie bardziej różnorodna, żywa i stabilna niż stereotypowe wyobrażenia, które czasem funkcjonują na jej temat. Nie chcemy jednak robić tego poprzez polemikę. Chcemy po prostu pokazać, kim jesteśmy.
Starokatolicyzm wyrasta z przekonania, że Kościół może być jednocześnie wierny swojej katolickiej wierze i tradycji oraz gotowy na reformę. Że wiara nie jest zamkniętym muzeum, lecz żywą rzeczywistością, którą kolejne pokolenia przyjmują, przeżywają, rozwijają i przekazują dalej.
To katolicyzm zakorzeniony w Piśmie Świętym, sakramentach, liturgii i tradycji Kościoła, a jednocześnie mocno podkreślający synodalność, odpowiedzialność, wolność, rozum i dialog.
Reformowany Kościół Katolicki wyrasta właśnie z tej tradycji. Wierzymy, że reforma nie musi oznaczać odejścia od katolickości. Przeciwnie, może być sposobem na to, aby jeszcze pełniej odkrywać Ewangelię i odpowiadać na potrzeby ludzi naszych czasów Chcemy być Kościołem, który czerpie z tego, co otrzymał, ale nie boi się pytać, czego potrzebuje dzisiaj.
Dlatego ważne są dla nas zarówno piękno liturgii i bogactwo chrześcijańskiej tradycji, jak i wspólnotowość, udział świeckich w życiu Kościoła, odpowiedzialność za świat, dialog z innymi chrześcijanami oraz gotowość do nieustannego uczenia się – jak przystało na uczniów i uczennice Jezusa Chrystusa. Wierzymy, że Kościół powinien być miejscem, w którym można zadawać pytania, szukać odpowiedzi, zmieniać zdanie, mieć wątpliwości i jednocześnie głęboko wierzyć i całym sobą uwielbiać zyjącego Boga.
Wrzesień jest dla reformowanych katolików szczególnym miesiącem. Przypadają w nim rocznice podpisania Deklaracji Utrechckiej oraz powstania Ekumenicznej Współnoty Katolickiej (Ecumenical Catholic Communion). W bliskiej odległości, 15 października, przypada również 302 rocznica konsekracji biskupiej Corneliusa Steenovena, jednego z najważnych wydarzeń w historii katolicyzmu łacińskiego.
Chcemy więc wykorzystać ten czas, aby lepiej poznać własne korzenie i pokazać innym, czym jest starokatolicyzm, nie tylko jako rozdział historii Kościoła, ale jako żywa tradycja, która nadal się rozwija.
Przez cały miesiąc będziemy publikować materiały edukacyjne, opowiadać o historii starokatolicyzmu, przedstawiać ważne postacie i idee oraz przybliżać to, w co wierzymy jako Reformowany Kościół Katolicki w Polsce.
Przygotowujemy również podcast „Po co reformować katolicyzm?”, w którym będziemy rozmawiać o tym, dlaczego reforma może być częścią katolickiej tożsamości.
Hasłem tegorocznego Miesiąca Dumy Starokatolickiej są słowa proroka Izajasza „Poszerz przestrzeń swojego namiotu, powiększ swoje mieszkania!”. Iz 54,2 mówi o rozszerzaniu namiotu, czyli przygotowaniu większej przestrzeni dla ludzi, których Bóg chce zgromadzić. W kontekście całego rozdziału jest to obraz odnowy, wzrostu i przywrócenia wspólnocie nadziei po doświadczeniu kryzysu. Namiot nie zostaje porzucony ani zastąpiony czymś zupełnie innym, zostaje powiększony.
Wydaje się nam, że tekst ten bardzo dobrze współgra z ideą Miesiąca Dumy Starokatolickiej. Starokatolicyzm możemy postrzegać jako tradycję, która nie chce porzucać dziedzictwa, lecz rozciągać jego namiot: robić więcej miejsca! Dlatego słowa Izajasza są dla nas obrazem tego, jak rozumiemy reformowany katolicyzm: nie jako niszczenie tego, co było, ale jako odważne poszerzanie przestrzeni Kościoła, aby mogło znaleźć się w nim miejsce dla kolejnych osób. Nie chcemy budować Kościoła wokół lęku przed zmianą. Chcemy, aby w Kościele było miejsce dla człowieka, który dopiero zaczyna szukać Boga. Dla tego, kto ma pytania. Dla tego, kto przychodzi z doświadczeniem innej tradycji. Dla tego, kto potrzebuje czasu. Dla tego, kto chce wierzyć, ale potrzebuje również przestrzeni do myślenia. Chcemy Kościoła, który potrafi zachować to, co cenne, a jednocześnie zrobić miejsce dla tego, co nowe – świetnie wyraża to sama nazwa naszego Kościoła.
To właśnie jest dla nas reformowany katolicyzm: katolicyzm, który nieustannie wraca do źródeł, aby móc odważnie patrzeć w przyszłość.
Dlatego jesteśmy dumni z naszej starokatolickiej tożsamości. Nie dlatego, że uważamy się za lepszych od innych, ale dlatego, że jesteśmy wdzięczni za tradycję, którą otrzymaliśmy, za ludzi, którzy ją tworzyli, i za możliwość dalszego jej rozwijania.
Zapraszamy do śledzenia Miesiąca Dumy Starokatolickiej.
